Psikojenik Ölüm: Yaşama Arzusundan Vazgeçmenin 5 İşareti

Motivasyon veya irade eksikliği hayatımıza çok fazla zarar verebilir, ancak çoğumuz bunu yalnızca zaman zaman küçük nöbetler halinde yaşarız. Peki ya yaşamdan vazgeçmek ölümle sonuçlanırsa?

Ne yazık ki, bazı durumlarda olabilir ve buna ‘psikojenik ölüm’ denir.

Ne kadar yoğun olsa da, insanlar hangi işaretlere dikkat etmeleri gerektiğini bildikleri sürece psikojenik ölüm önlenebilir.

Ve uzun süredir ortalıkta olmasına rağmen, yeni araştırmalar bu açıklanamayan ölümlerin sağlıklı insanlarda bile nasıl olabileceğine ışık tuttu.

Bu yazıda, arkasındaki bilimden ona katkıda bulunan aşamalara kadar, psikojenik ölüm hakkında daha fazla şey öğreneceğiz.

Psikojenik ölüm nedir?

Birçoğumuz birbirlerinden saatler içinde ölen (kederden) yaşlı çiftlerin hikayelerini okuduğumuzu hatırlayacağız ve filmler genellikle insanların sadece kırık bir kalpten ölenlerini gösterir.

Görünüşe göre sevdikleri birinin ölümü onlara tutunacak hiçbir şeyi, artık yaşamak için hiçbir amacı ya da nedeni bırakmıyor, bu yüzden bırakıp ölüme teslim oluyorlar.

Deneyimlerinin onlar üzerinde öyle bir etkisi var ki, bir kaçış bulamıyorlar, acılarını sona erdirmek için tek bir ölümcül seçenek bırakıyorlar mı?

Ne yazık ki, ölümleri için herhangi bir açıklama ya da fiziksel bir neden yok – bu duygusal ve zihinsel bir ölüm, aynı zamanda ‘vazgeçme’ (GUI) olarak da adlandırılıyor .

“Vazgeçme terimi, Kore Savaşı sırasında (1950-1953) sağlık görevlileri tarafından icat edildi. Bunu, bir kişinin aşırı ilgisizlik geliştirdiği, umudunu yitirdiği, bariz bir fiziksel neden olmamasına rağmen yaşama arzusundan vazgeçtiği ve öldüğü bir durum olarak tanımladılar. “

Portsmouth Üniversitesi’nde kıdemli bir araştırmacı olan Dr. John Leach, psikojenik ölüm araştırması sırasında GUI sırasında meydana gelen aşamaları tanımladı:

“Çalışma, insanların travmatik bir yaşam olayının ardından, üstesinden gelmenin bir yolunu bulamazlarsa, üç gün kadar kısa bir sürede ölebileceklerini buldu. ‘Pes-itis’ terimi, Kore Savaşı sırasında, esir tutulanların konuşmayı bıraktığı, yemeyi bıraktığı ve çabucak öldüğü zaman icat edildi. “

Ayrıca, psikojenik ölümün intiharla aynı şey sayılmadığından ve depresyonla bağlantılı olmadığından da bahseder.

Öyleyse insanların hayattan vazgeçerek ölmelerine ne sebep olur? Depresyonla ilgisi yoksa, bu kadar sert bir şekilde pes etmelerinin başka bilimsel nedenleri var mı? Psikojenik ölümün nedenlerini öğrenmek için okumaya devam edin.

Psikojenik ölüme ne sebep olur?

Genelde travmanın psikojenik ölümün ana nedeni olduğuna inanılır çünkü çok fazla stres kişinin ölümü bir baş etme yolu olarak kabul etmesine neden olur.

Pek çok psikojenik ölüm vakası, çok fazla fiziksel ve psikolojik hasarla karşılaşan savaş esirlerinde görülebilir – ölümü kabul etmek, travma ve acıyı sona erdirmenin bir yoludur.

Ayrıca ameliyat geçiren ve başarısız olduğuna inanan insanlar için de not edildi. Bir vakada, bir adam ameliyattan sonra hala sırt ağrısı çekiyordu ve ameliyatın işe yaramadığına tamamen inanıyordu.

Ertesi gün öldü ve toksikoloji, otopsi ve histopatoloji, ölüm nedenine dair hiçbir belirti göstermedi.

Psikojenik ölümün arkasındaki bilim nedir?

Dr. Leach’e göre, bu tür ölümler açıklanamaz görünse de, beynin frontal-subkortikal devresindeki, daha özel olarak anterior singulat devresindeki bir değişiklikle ilgili olabilir.

Bu özel devre, karar verme, motivasyon ve hedefe yönelik davranış gibi şeyleri içeren üst düzey bilişsel işlevlerden sorumludur ve Dr.Leach şunları söylüyor:

“Şiddetli travma, bazı insanların anterior singulat devresinin arızalanmasına neden olabilir. Motivasyon, yaşamla başa çıkmak için gereklidir ve bu başarısız olursa, ilgisizlik neredeyse kaçınılmazdır. “

Bu devre aynı zamanda stres reaksiyonlarını düzenlemek ve motivasyonu artırmak için gerekli olan dopamin ile de ilişkilidir.

Bu dengesizlik ve ön singulattaki değişiklikler nedeniyle, kişi hayatta kalma isteğini kaybedebilir çünkü motivasyon seviyeleri tüm zamanların en düşük seviyesine ulaşır.

Yemek yemek, banyo yapmak ve başkalarıyla etkileşim kurmak gibi temel ihtiyaçlardan bile vazgeçilmiş gibi görünüyor ve insanlar bitkisel bir zihin ve beden durumu oluşturuyorlar.

Vazgeçmenin 5 aşaması

Bunlar, bir kişinin psikojenik bir ölüm yaşadığında geçtiği 5 aşamadır ve müdahalenin her aşamada gerçekleşebileceğini ve potansiyel olarak kişiyi ölmekten kurtarabileceğini belirtmek önemlidir.

1) Sosyal çekilme

GUI’nin ilk aşaması, psikolojik travmadan hemen sonra, örneğin savaş esirlerinde meydana gelme eğilimindedir. Dr. Leach, bunun bir başa çıkma mekanizması olduğuna inanıyor – bedenin duygusal dengesine odaklanabilmesi için dışa doğru duygusal bağlılığa direniyor.

Adres verilmeden bırakılırsa, kişi dış yaşamdan aşırı bir geri çekilme yaşamaya başlayacak ve aşağıdakileri yaşayabilir:

• Halsizlik
• İlgisizlik
• Azaltılmış duygular
• Kendinden emilim

2) İlgisizlik

Apati, bir kişi sosyalleşmeye veya bir hayata sahip olmaya olan tüm ilgisini kaybettiğinde ortaya çıkan bir durumdur. Basitçe söylemek gerekirse, gündelik şeylerle, hatta tutkularıyla ve ilgi alanlarıyla ilgilenmeyi bırakırlar.

Belirtileri şunlardır:

• Normal günlük aktiviteleri yapmak için enerji veya motivasyon eksikliği
• Yeni şeyler deneyimlemeye veya yeni insanlarla tanışmaya hiç ilgi duymamak
• Duygu yok denecek kadar az
• Sorunlarını önemsememek
• Hayatlarını planlamaları için diğer insanlara güvenmek

İlginçtir ki, her ikisinin de benzer etkileri olsa da ilgisizlik, depresyon kategorisine girmez. İlgisizlik durumunda kişi hiçbir şey hissetmez; hayata karşı tüm motivasyonları kaybolur.

3) Aboulia

Psikojenik ölümün üçüncü aşaması, kişinin kendine bakma arzusunu kaybetmesine neden olan Aboulia’dır.

Dr.Leach açıklıyor:

“Aboulia ile ilgili ilginç bir şey, boş bir zihin veya içerikten yoksun bir bilinç gibi görünmesidir. Bu aşamada iyileşen insanlar, lapa gibi bir zihne sahip olduklarını veya hiçbir şekilde düşünmediklerini ifade ederler.

Aboulia’da zihin beklemededir ve bir kişi hedefe yönelik davranış dürtüsünü kaybetmiştir. “

Belirtileri irade yitimi şunlardır:

• Duygusal olarak kayıtsız olmak
• Konuşma veya hareket etme yeteneğini kaybetmek
• Gelecek için herhangi bir hedefi veya planı olmamak
• Çaba ve üretkenlik eksikliği
• Başkalarıyla sosyalleşmekten kaçınmak

4) Psişik akinezi

Bu aşamada, insanlar bir varoluş haline gelirler ama zar zor tutunurlar. Bu noktada tamamen kayıtsız kalırlar ve yoğun ağrı hissetme yeteneklerini bile kaybedebilirler.

Psişik akinezi belirtileri şunları içerir:

• Düşünce eksikliği
• Motor açık (hareket edememe)
• Aşırı ağrıya duyarsızlık
• Azaltılmış duygusal endişe

Bu durumda, insanlar çöplerinde yatarken bulunabilir veya fiziksel olarak istismara uğradıklarında tepki bile vermezler – temelde bir kişinin kabuğu haline gelirler.

5) Psikojenik ölüm

GUI’deki son aşama ölümün kendisidir ve normalde psişik akinezi başladıktan 3-4 gün sonra gerçekleşir.

Dr. Leach, toplama kamplarında mahkumlar tarafından içilen sigara örneğini kullanıyor. Sigaralar çok değerliydi, genellikle yiyecek veya diğer temel ihtiyaçlar için takas için kullanılıyordu, bu yüzden bir mahkum sigarasını içtiğinde, bu ölümün yaklaşmakta olduğunun bir işaretiydi.

“Bir mahkum bir sigara çıkarıp yaktığında, kamp arkadaşları kişinin gerçekten pes ettiğini, devam etme yetisine olan inancını kaybettiğini ve yakında öleceğini biliyordu.

Sigaranın içilmesinde küçük bir yaşam kıvılcımı kalmış gibi görünse de, aslında bunun tam tersi olduğunu açıklamaya devam ediyor:

“Kısaca sanki ‘boş zihin’ aşaması geçmiş ve hedefe yönelik davranış olarak tanımlanabilecek bir şeyle değiştirilmiş gibi görünüyor. Ancak paradoks şu ki, hedefe yönelik bir davranış titremesi sık sık meydana gelirken, hedefin kendisi yaşamdan vazgeçmek haline gelmiş gibi görünüyor. “

Mahkum amacına ulaştı ve daha sonra ölebilirdi. Bu aşama kişinin tamamen parçalanmasını içerir ve onu hayata döndürmek için çok az şey yapılabilir.

Farklı psikojenik ölüm türleri

Psikojenik ölüm, her duruma uyan tek bir boyut değildir. İnsanların yaşama arzusundan vazgeçmeye başlamasının birçok nedeni vardır ve bir kişiyi etkileyen şeyler diğerini çok daha zararlı bir şekilde etkileyebilir.

Ayrıca travma, psikojenik ölümlerin tek nedeni değildir – kara büyüye güçlü inançlar veya şefkatten yoksun kalma gibi şeyler de insanların hayattan vazgeçmesine neden olabilir.

Bunu biraz daha detaylı inceleyelim:

Vudu ölümleri

Vudu ölümlerinin psikojenik ölümler olarak sınıflandırılmasının nedenlerinden biri, bazı insanlar için kara büyüye olan inancın son derece güçlü olmasıdır.

O kadar güçlüdür ki, lanetlendiklerine inanırlarsa ona sabitlenebilirler ve zamanla bu ölüme neden olabilir çünkü kişi bunun gerçekleşmesini bekler.

Vudu ölümleri söz konusu olduğunda, lanetlendiklerini hisseden insanlar genellikle inanılmaz düzeyde korku yaşarlar (ruh çağırma tahtasını oynayan herkes neden bahsettiğimi bilir) ama aynı zamanda başkalarının nefret ve kıskançlığından kaynaklanan lanetler de yaşarlar. .

1942’de fizyolog Walter B. Cannon, vudu ile ilgili ölümler hakkındaki bulgusunu yayınladı :

“İçinde, psikojenik ölüm kavramını bazı bilim adamlarının Baskerville’in Tazı etkisi olarak adlandırmaya başladığını aktarıyor, bu sayede bireyler bazı kötü alâmetler veya lanetlere ikna olmuş, kelimenin tam anlamıyla bedenlerini ölüm noktasına kadar vurguluyorlar.”

Ve herkes kara büyüye inanmasa da, hala ciddi bir konu olarak görüldüğü ve korkulacak bir çok ülke var. Bu inanç daha sonra her şeyi daha gerçek hale getirir ve kişi korku veya stresten kendini kapatmaya başlar.

Konukseverlik

Terimi hospitalizm ağırlıklı hastanede uzun süreler geçirdikten sonra ölen çocuklar için bir açıklama olarak 1930’larda kullanıldı.

Çocuk doktorları, çocukların yetersiz beslenerek veya hastalanarak değil, annelerine bağlılık eksikliğinden ve bunun sonucunda çok az şefkatle öldüğüne inanıyorlardı.

Ailelerinden yoğun ayrılma ve terk edilme duygusu, çocuklar üzerinde o kadar derin bir etkiye sahipti ki, çocuklar yemek veya içmek gibi temel ihtiyaçlara, temelde hayattan vazgeçmeye, direnmeye başladılar.

Tedavi edilebilir mi?

Oldukça umutsuz görünse de, müdahale mümkün olduğu kadar çabuk olduğu sürece psikojenik ölüm önlenebilir.

Önlemede en önemli faktörlerden biri, kişiye yaşama nedenleri vermenin yanı sıra, yaşamı üzerinde tam kontrol sahibi olma algısını geri kazanmalarına yardımcı olmaktır.

Ve tabii ki, geçmişte yaşadıkları travma ne olursa olsun, kişinin yaralarını iyileştirmeye başlaması ve geçmişi sağlam bir şekilde geride bırakması için profesyonelce ele alınması gerekir.

Dr.Leach diyor ki:

“Vazgeçmenin ölüme doğru kaymasını tersine çevirmek, hayatta kalan kişi bir seçim, kontrol sahibi olma hissini bulduğunda veya kurtardığında ortaya çıkma eğilimindedir ve bu kişinin yaralarını yalaması ve hayata yeniden ilgi duyması eşlik etme eğilimindedir.”

Psikojenik ölüm yaşayan birine yardımcı olabilecek diğer şeyler şunları içerir:

• Sosyal bir hayata sahip olmak
• Sağlıklı alışkanlıkları artırmak
• Gelecek hedeflere sahip olmak
• Bazı durumlarda ilaç kullanımı
• İşlevsiz inançları ele almak

Ideapod’un kurucusu Justin Brown, yaşamak için 7 güçlü neden hakkındaki makalesinde şöyle açıklıyor :

“Sırf kendin olduğun için inanılmaz değere sahipsin. Değere sahip olmak için hiçbir şey başarmanıza gerek yok. Değere sahip olmak için bir ilişki içinde olmanıza gerek yok. Başarılı olmanıza, daha fazla para kazanmanıza veya iyi bir ebeveyn olarak yargılayabileceğiniz kişi olmanıza gerek yok. Sadece yaşamaya devam etmelisin. “

Psikojenik ölümden muzdarip insanlar için bazen en önemli şey, bu dünyadaki öz-değerlerini ve değerlerini hatırlamaktır.

Geçmiş deneyimleri onları büyük ölçüde etkileyecektir, ancak sevgi, destek ve pek çok cesaretle hayata döndürülebilirler (kelimenin tam anlamıyla).

Paket servisi

Psikojenik ölüm, dünya çapında kaç kişiyi etkilediğine ve beynin işleyişinde insanların hayattan vazgeçmelerine neden olabilecek başka değişiklikler olup olmadığına dair daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyuyor.

Ama kesin olan bir şey var ki, beyinlerimizin inanılmaz miktarda gücü var, öyle ki, hayatta kalmak için mekanizmalar yaratabilir ve bu da bizim ölümümüze yol açabilir.

Psikojenik ölümler hakkında daha fazla anlayışla ve Dr. Leach’in GUI üzerindeki çalışmasıyla, psikologlar ve doktorlar, yanlışlıkla insanları depresif olarak adlandırmak yerine, neler olup bittiğini daha erken tespit edebilirler.

Bununla birlikte, gereksiz ölümlerin önlenebileceği ve bu durumdan muzdarip kişilerin yaşam için kıvılcımlarını ve motivasyonlarını yeniden kazanabilecekleri umudu var.