Günde 2-3 Fincan Kahve Böbrek Hasarı Riskini %23 Azaltabilir

Araştırmacılar, kahve alımının akut böbrek hasarı riski üzerindeki etkilerini araştırdılar. Herhangi bir miktarda kahve içmenin akut böbrek hasarı riskini azalttığını, ancak günde 2-3 fincan kahvenin en faydalı olduğunu buldular.

Bu bağlantının neden var olabileceğini anlamak için daha fazla araştırmaya ihtiyaç olduğunu söylüyorlar.

Kahve; kafein, diterpenler ve klorojenik asit dahil olmak üzere sağlık için birçok faydalı bileşik içerir. Alışılmış kahve tüketiminin kanser, kardiyovasküler bozukluklar, diyabet ve Parkinson hastalığı dahil olmak üzere kronik ve dejeneratif durumların önlenmesi ile bağlantılı olduğunu göstermektedir.

Kahvede en çok çalışılan bileşik olan kafein, böbrek fonksiyonu üzerinde olumlu etkiler gösterir ve günlük kahve tüketimi, daha düşük bir kronik böbrek hastalığı riski ile bağlantılıdır.

Kahvedeki diğer bileşikler üzerinde daha az çalışılmış olmasına rağmen, klorojenik asit ve trigonellin gibi bileşiklerin genel inflamasyonu ve oksidatif stresi azalttığı bilinmektedir.

Kahve tüketiminin böbrekle ilgili diğer durumların insidansını nasıl etkilediği hakkında daha fazla bilgi sahibi olmak, politika yapıcıların insanların ilerleyici böbrek hastalığı geliştirme riskini azaltmak için adımlar atmasına yardımcı olabilir.

Son zamanlarda araştırmacılar, böbrekler işlevlerinin tamamını veya bir kısmını aniden kaybettiğinde, kahve tüketiminin akut böbrek hasarı (AKI) üzerindeki etkilerini araştırdı.

AKI, genel popülasyonun yaklaşık %0.25’inin AKI yaşadığı bir halk sağlığı sorununu temsil eder ve bu oran her yıl hastaneye kaldırılan bireyler arasında %18’e yükselir.

En faydalı kahve miktarı

Araştırma için araştırmacılar, Amerika Birleşik Devletleri’nden 45-64 yaş arası 14,207 yetişkinin verilerini kullandılar. Araştırmacılar, ilk ziyaretleri sırasında katılımcıların kahve tüketimini bir gıda sıklığı anketi aracılığıyla değerlendirdi. Toplamda şunları buldular:

• %27’si hiç kahve içmedi
• %14’ü günde bir fincandan daha az kahve içti
• %19 günde 1 bardak içti
• %23 günde 2-3 bardak içti
• %17’si günde 3 bardaktan fazla içti

Akut böbrek hasarını tanımlamak için araştırmacılar, ortalama 24 yıllık takip süresi boyunca AKI’yi gösteren Uluslararası Hastalık Sınıflandırması kodu da dahil olmak üzere hastaneye yatış oranlarına baktılar. Takip süresi boyunca 1.694 AKI vakası kaydettiler.

Demografik faktörleri ayarladıktan sonra, herhangi bir miktarda kahve tüketen bireylerin, içeceği tüketmeyen bireylere kıyasla AKI geliştirme riskinin %11 daha düşük olduğunu bulmuşlardır.

Araştırmacılar ayrıca AKI ve kahve alımı arasında doza bağlı bir ilişki olduğunu ve günde 2-3 fincan kahve tüketenlerin en önemli risk azalmasını yaşadıklarını kaydetti.

Kahvenin koruyucu etkileri

Akut böbrek hasarı için kahvenin potansiyel koruyucu etkilerini neyin açıklayabileceği sorulduğunda , tıp profesörü ve Maryland Üniversitesi Nefroloji Anabilim Dalı başkanı ve çalışmaya dahil olmayan Dr. Matthew Weir , Medical News Today’e verdiği demeçte. çalışmanın ipucu vermediğini söyledi.

“[Araştırmacılar] teoriler sağlıyor, ancak geriye dönük veri incelemesinde gözlemleri karıştırabilecek ve geçerliliği sınırlayabilecek çok sayıda sorun var. En azından zarar olduğuna dair bir kanıt yoktu,” dedi Dr. Weir.

Araştırmada araştırmacılar, bulgularının kahvede bulunan ve böbreklerde perfüzyonu ve oksijen kullanımını iyileştiren biyoaktif bileşiklerin sonucu olabileceğini kaydetti.

Yaşları 12 ile 21 arasında değişen tip 1 diyabetli on genç üzerinde çalıştık ve onaylanmış 7 günlük tek bir Starbucks soğuk demleme (325 ml, 175 mg kafein) uygulamasının [çeşitli böbrek fonksiyonu ölçümleri] üzerindeki etkilerini değerlendirmeyi amaçladık. ” dediler.

“Çalışma küçük bir örneklem büyüklüğünü içeriyordu. Tip 1 diyabetli ergenlerde bu intrarenal önlemleri etkili bir şekilde değerlendirebileceğimizi doğrularken, kısa bir günlük kahve tüketiminin ardından [böbrek fonksiyonunda] herhangi bir farklılık bulamadık” diye eklediler.

Araştırmacılar, daha uzun süreli daha büyük çalışmalarda kahve tüketiminin potansiyel koruyucu etkilerinin altında yatan fizyolojik mekanizmaları daha fazla değerlendirmeleri gerektiği sonucuna vardılar.